23:59 - Kontakt lensleri kullanırken bakın nelere dikkat edilmelidir
23:57 - Koltuk Altı Kokusunu Geçme Yolunda Öneriler
23:56 - Kayısı ve İnciri Kaynatarak İçer İseniz Kabızlık Probleminden Kurtulursunuz
23:54 - Kahve Yüz Maskesi Bakın Nasıl Yapılır?
23:52 - Kabak çekirdeğinin avantajları nelerdir?
00:35 - İPhone’un arkasına ek olarak dokunma!
00:33 - İmplant Tedavisi Bakın Nedir ve Kimler İçin Yapılamaz?
00:31 - Hibiscus nedir? Hibiskus ne yapar? Hibiskus çiçeğinin özellikleri nelerdir?
00:26 - Hepimiz bilmeyerek te olsa yapabiliyoruz ama dilimlemeyelim!
Korkunç bir şeyin gerçekleştiğini anladım.
Sesler giderek uzaklaştı. Birinin adımı söylediğini, başka birinin yardım çağırdığını duydum. Sonra dünyanın bütün renkleri koyu bir sisin içinde eridi. O anda düşündüğüm son şey oğlumun az önce duyduğum incecik ağlamasıydı.
Gözlerimi açtığımda karşımdaki duvar beyazdı. Nerede olduğumu anlamam birkaç saniye sürdü. Boğazım kurumuştu, koluma bağlı cihazlar vardı. Yanımda kocam değil, hastanenin kıdemli hekimlerinden Nermin oturuyordu. Başucuma eğildi, elimi tuttu.
‘Buradasın Aylin,’ dedi. ‘Zor bir gece geçirdin ama şimdi güvendesin.’
İlk sorum oğlum oldu. Nermin yüzümdeki korkuyu görünce hemen yanıtladı: ‘Bebeğin çocuk servisinde izleniyor. Nefesi iyi, doktorlar onu takip ediyor. Birazdan görmen için düzenleme yapacağız.’ İçimde uzun süredir tuttuğum nefes nihayet dışarı çıktı.
Erdem’i sordum. Nermin birkaç saniye sustu. ‘O doğumdan sonra odanın kapısında fenalaştı. Kısa süreli bilincini kaybetmiş. Şimdi durumu iyi. Ama burada seninle ilgili konuşmamız gereken daha önemli şeyler var.’
O sözlerin ağırlığını hemen hissettim. Anlattığına göre benim durumum kötüleştiğinde başka bir ekip devreye girmiş, uzun süren müdahalenin ardından beni yoğun bakıma almıştı. Nermin teknik ayrıntılara girmedi. Sadece zor bir döneme girdiğimizi ve toparlanmamın zaman alacağını söyledi.
‘Bana neden karşı çıktıklarını dinlemedi?’ diye sordum.
‘Bunu anlamaya çalışıyoruz,’ dedi. ‘Doğum sırasında yaşananları kayıt altına aldık. Sen de hazır hissettiğinde kendi hatırladıklarını anlatabilirsin.’
Ben bir doktor olarak hastaların böyle anlarda kendilerini ne kadar yalnız hissettiklerini bilirdim. Fakat hiçbir bilgi, kendi hayatımın kontrolünü kaybetmiş olmanın acısını azaltmıyordu. Bir süre yalnız kalmak istedim. Nermin çıkmadan önce alnımı okşadı. ‘Bugün kimseye güçlü görünmek zorunda değilsin.’
Öğleden sonra annem geldi. Gözlerinin altı morarmıştı. Yatağımın kenarına oturur oturmaz ağlamaya başladı. Yedi yıl boyunca Erdem’le kurduğum evliliği korumaya çalışırken anneme ne çok şey anlatmadığımı düşündüm. İlk kez saklamadan konuştum. Selin’in koluma yaptığı hareketi, düşen tepsiyi ve Erdem’in yüzündeki o yabancı ifadeyi anlattım.Devamını Okumak İçin..Ayrıntılar diğer sayfada haberimiz detayındadır..HABERİN DEVAMINI OKUMAK İÇİN FOTOĞRAF ÜZERİNDEN DİĞER SAYFAYA GEÇİŞ YAPINIZ.