23:59 - Kontakt lensleri kullanırken bakın nelere dikkat edilmelidir
23:57 - Koltuk Altı Kokusunu Geçme Yolunda Öneriler
23:56 - Kayısı ve İnciri Kaynatarak İçer İseniz Kabızlık Probleminden Kurtulursunuz
23:54 - Kahve Yüz Maskesi Bakın Nasıl Yapılır?
23:52 - Kabak çekirdeğinin avantajları nelerdir?
00:35 - İPhone’un arkasına ek olarak dokunma!
00:33 - İmplant Tedavisi Bakın Nedir ve Kimler İçin Yapılamaz?
00:31 - Hibiscus nedir? Hibiskus ne yapar? Hibiskus çiçeğinin özellikleri nelerdir?
00:26 - Hepimiz bilmeyerek te olsa yapabiliyoruz ama dilimlemeyelim!
Ama dikkatimi başka biri çekti.
En arka sırada bir kadın oturuyordu.
Yaklaşık elli beş yaşlarında görünüyordu ve koyu lacivert bir takım giymişti.
Yüzündeki bir şey kalbimin teklemesine neden oldu.
Çenesi tıpkı benimki gibi şekillenmişti, burnu ise anneminkinin aynısıydı.
Sonra sol yanağındaki küçük gamzeyi fark ettim.
Doğduğum günden beri yüzümde taşıdığım gamzeyle tamamen aynıydı.
Öyle ani bir hareketle arkama döndüm ki boynumdan bir çıtırtı geldiğini hissettim.
‘Aman Allah’ım…’ diye yüksek sesle fısıldadım.
Kadın gözlerimi kaçırmadı. Aksine, benimle bakışları buluştuğunda dudakları hafifçe titredi. Sonra elini göğsüne götürdü. Parmaklarının arasında küçük, beyaz bir mendil vardı.
O anda orgun sesi uzaklaştı. Papazın kürsüye çıktığını gördüm ama söylediklerini duyamıyordum. Kilisenin en arka sırasında oturan o yabancı kadından gözlerimi alamıyordum.
Tören boyunca birkaç kez başımı çevirdim. Kadın her defasında oradaydı. Bazen annemin tabutuna, bazen bana bakıyordu.
Son dua okunurken ayağa kalktı.
Bir an kiliseden ayrılacağını düşündüm. Fakat koridora çıktı ve ağır adımlarla bulunduğum sıraya doğru yürümeye başladı.
Yanıma geldiğinde ellerinin titrediğini fark ettim.
‘Onay Hanım?’ diye sordu.
Başımı salladım.
‘Benim adım Feray Rountree.’
Soyadı duyduğum anda dizlerim boşaldı. Koltuğun kenarına tutundum.
‘Rountree mi?’
‘Evet. Tomris ve Rıfat Rountree’nin kızıyım.’
Bir süre birbirimize baktık. Sonra kadın çantasından sararmış bir fotoğraf çıkardı.
Fotoğrafta, hasır bir beşiğin içinde uyuyan yeni doğmuş bir bebek vardı. Üzerinde uzun, açık pembe saten bir elbise bulunuyordu. Göğsü beyaz dantellerle işlenmişti.
Elbiseyi hemen tanıdım.
Annemin elleriyle diktiği, yıllar boyunca yalnızca hafızamda yaşattığım o küçücük elbiseydi.
‘Bu fotoğrafı nereden buldunuz?’ diye sordum.
Feray yutkundu.
‘Annemin eşyalarının arasından. Geçen yıl öldü. Babamı da yedi yıl önce kaybettik.’
Ayrıntılar diğer sayfada haberimiz detayındadır..HABERİN DEVAMINI OKUMAK İÇİN FOTOĞRAF ÜZERİNDEN DİĞER SAYFAYA GEÇİŞ YAPINIZ.